Adventuur met Deau van korte duur.

[megosupi]

Beste Villers,

Op zaterdag 30/05/09 na een dagje Sluis met vrouwke (voor de eerste keer dat ze meegaat) heeft het noodlot toegeslagen.
We hebben een ongeval gekregen met onze Deau, onze voorligger had niet beter gevonden om ineens te remmen op een rechtebaan en tot op heden weten we nog altijd niet waarom.
De gevolgen kan je al raden... nog proberen te remmen en uit te wijken maar ben nog op zijn rechterkant ingevlogen.
Gevolg mijn vrouwke hand gebroken, gezicht vol met kneuzingen en over heel het lichaam. Ik zelf heup op vijf plaatsen gebroken, been en knie vol met kneuzingen.
Mijn vrouwke hebben ze direct kunnen opereren en verzorgen maar ik heb nog moeten wachten tot de dinsdag daar ze de heupprotese die geschikt was voor mij niet voorraadig was.
Ondertussen kan ik al een beetje terug stappen, we moeten dag op dag verder werken om terug vooruit te gaan.
Zit nu in revalidactiecentrum om hieraan te werken.

Nu, ik heb mijn deauke nog niet gezien, maar denk dat ik niet meer zal rijden met m'n deauke.
Ik kan dit ook niet maken naar mijn kids toe, ze zeggen nu al om nooit meer op een moto te rijden.
Stel je voor dat ze nu zonder ouders zouden zitten ze zijn tenslotte nog maar vier en tien.

Hierbij deze neem ik een beetje afscheid van jullie, ik heb nog niemand van jullie ontmoet maar voel me toch een beetje familie van dit clubje. Maar zal toch nog af en toe eens langs komen om te zien hoe jullie het stellen.

En vooral hou het veillig het is zo rap gebeurt, ons geluk is nog een beetje geweest dat ik niet snel reed en had genoeg afstand gelaten, maar ja het was blijkbaar niet genoeg.

Allé nog vele groetjes en veel veillige en plezierige kilometers.

[easydoesit]

Spijtig omdat te horen, ik wens jou en je vrouw alvast veel beterschap.

[on6bvk]

Ik vind dit heeeeeeeeeeeeel spijtig voor jullie.
Alvast een goed herstel gewenst voor jou en je vrouwtje.

Koen

[loeki]

Dit is de nachtmerrie van elke motorrijder , hoe voorzichtig je ook bent ......................

Veel sterkte bij de revalidatie ,
kan goed begrijpen dat er de schrik nu wel degelijk inzit

[Felix]

Snel beterschap voor jullie beiden. Had dit al gelezen op het oro nieuws van Knokke Heist maar als je dan te weten komt wie het is dan verschiet je toch wel een beetje.
Gr,
Daniel.

[pvl]

Spijtig dat je veiligheid vaak van anderen afhangt.
Veel beterschap toegewenst.

[Rik]

Een vlotte en volledige genezing toegewenst aan jou en je vrouwke. Dat de schrik er serieus inzit kan ik goed begrijpen maar denk niet meteen dat het motorverhaal moet stoppen omdat je meteen denkt dat je kinderen geen ouders meer zouden hebben. Eigenlijk is teveel nadenken het slechtste wat je kan doen want dan moet je best niet meer buiten komen.
Hoe groot schat je de kans in dat je nog eens een ongeval tegenkomt?
De eerste reactie is natuurlijk om nooit meer te rijden, zeker als je naar de reacties van andere gaat luisteren. Was na mijn ongeval ook zo. Ik liet dat allemaal overwaaien want die reacties komen meestal van mensen die ofwel nooit motorminded geweest zijn, ofwel van mensen die in paniek slaan als er een honingbij op dichter dan een meter nadert. Honingbijen kan je echter vrij onschuldig over je hand laten kruipen, dus onnodig om te panikeren. Motorrijden kan je ook evengoed onschuldig benaderen want motorrijden is NIET gevaarlijk ! Wel gevaarlijk is dat je niet beschermd bent natuurlijk. Een deuk in je lichaam is helaas erger dan in een autoportier.
Uit ervaring na mijn ongeval van 6-12-2006 weet ik dat de reacties van je omgeving minder negatief worden, dat de schrik ook minder wordt. Dat de pijn van de letsels helaas nooit helemaal weggaan, maarrrrrr, dat het motorvirus ook nooit weggaat.
Vier maanden na mijn ongeval kon ik nog niet deftig wandelen en mijn motor parkeren zonder hulp, toch ging de georganiseerde trip van 4 dagen normandie door, totaal 1300 km en intussen staan er weer 18000 km op de teller. Geen moment spijt gehad dat ik de kritieken naast me heb neergelegd. Ik ben wel helemaal anders gaan rijden, dat wel.

Vroeger was ik ook voorzichtig, probeerde met de stroom mee en onopvallend me te mengen in het verkeer. Ik ging er van uit dat ik met de ervaring van sinds mijn 18de motorrijden wel safe zou zitten. Dat was dus niet zo. Heden ten dage rij ik niet gewoon voorzichtig, nee ik rij eigenlijk veel assertiever, ik zorg dat ik manifest te zien en/of te horen ben. Ik eis mijn plaats op in het verkeer en kom tot de conclusie dat auto's verder uit mijn buurt blijven omdat ze mij niet vertrouwen. Zonder ooit roekeloos te worden en steeds voor een veilige afstand te zorgen met voldoende remafstand natuurlijk.

Ik rij van en naar mijn werk naar de andere kant van de stad op spitsuur. Vandaar mijn keuze voor de motorfiets, 15 tot 20 minuten voor slechts 12 km, met de auto is dat helaas 30 tot 40 minuten. Het ongeval is ook gebeurd langs dezelfde weg, in het begin dacht ik op die plaats altijd terug aan dat ongeval. Maar zoals ik eerder zei: teveel nadenken is niet goed !!!
De beste manier om je problemen in stand te houden is er continu mee bezig zijn. Ik zit dagelijks met de nasleep van de letsels en ben nog steeds niet volledig vergoed, maar toch lach ik weer door zo min mogelijk bezig te zijn met wat gebeurd is. Je moet toch verder, dan liever met de glimlach dan in een hoekje wegkwijnend.

Het vraagt tijd, moed, pijnstillers en een dik vel voor de kritiek.
Dat alles wens ik jullie toe, van harte !

[Bat21]

Ja jong....altijd spijtig te moeten horen dat zoiets gebeurt hé.....
Het rijden met duo is op sommige punten toch ook wel heel verschillend van een solo-rijder.
Het gewicht van een persoon méér op de motor gaat je veilige zone van remafstand toch al voor een groot stuk verlengen en de krachten die op de banden komen te liggen in de bochten zijn ook een stuk hoger, wat ook een invloed heeft op de grip.

Tja....de beste manier om zoiets te verwerken is natuurlijk om weer zo snel mogelijk met de moto te rijden zodat je dit voorval achter u kunt zetten en het definitief kunt afsluiten. In alle geval, je beslissing is wel zeer goed te bergijpen, maar ooit, toch als je tot hiertoe met veel plezier met de motor hebt gereden, zul je waarschijnlijk voor 99% terug met de motor rijden; wanneer....? .....dat zal je verstand op een wijze manier moeten uitmaken.

Zo te zien waren er jullie beiden toch wel redelijk aan toe, gij wat erger dan het vrouwtje omdat je met een heup prothese zit.
Beter was natuurlijk zoiets niet voor te hebben, maar het had ook erger kunnen geweest zijn.

Zeker veel beterschap aan jullie beiden toegewenst en kom je er zo snel mogelijk terug bovenop met je revalidatie.


Guy

[ALBERT]

Veel beterschap toegewenst aan jullie beide. Denk er aan, de kids staan nu op de eerste plaats wat normaal is. Motorrijden is een passie en de meeste onder ons weten ook dat wanneer ze een rust pauze ingelast hebben met motor rijden dat ze ooit weer op de motor stappen. Wie weet wanneer je zelfs 50 bent geworden en dit als een soort midlifecrisis crisis gaat aanschouwen.

In ieder geval je bent en blijft altijd welkom op het forum en misschien als alles ok is met jullie dat we eens langs komen met de deauke's.

[DEAU2006]

Ook geschrokken toen ik dit las.
Bij het genot van het motorrijden vergeet je dikwijls dat het plezier ervan vlug kan gedaan zijn. Van hieruit veel beterschap gewenst en niks forceren.
Groeten, Johan

[Patrick Leys]

Veel beterschap gewenst megosupi. Toch altijd even slikken als je zo'n nieuws verneemt.
Greetz,
Patrick

[Luuke]

Veel beterschap gewenst aan uw vrouwke en uzelf.
Binnen enkele jaren komt de motomicrobe misschien wel terug boven.
grts
Luuke

[werner]

Veel beterschap gewenst aan jullie beide
Groetjes , Werner

[doja]

AMAI!
Véél beterschap voor jullie beiden!

doja

[edeluyck]

Ook van mij een spoedig hertsel toegewenst voor u en je vrouw... je reactie is volledig normaal, maar toch moet ik de gedachtegang van Rik bevestigen. Vergeet niet dat niet alleen motorijders met ongevallen te maken hebben... ook de
vierwielers... fietsers... en voetgangers schatten soms de situatie verkeerd in met de daarbij horende gevolgen.
Laat alles rustig zijn gang gaan, concentreer je op jullie herstel en volg beiden jullie eigen mening.
Van harte het beste

Edwin

[Tuut]

ja, 't is inderdaad allemaal rap gebeurt soms he. Veel beterschap toegewenst! en hopelijk, als de kinderen groot zijn, voel je de kriebels terug komen!!!

[Dookie]

Ook vanwege ons veel beterschap en een spoedig herstel toegewenst ! Het zit inderdaad vaak in een klein hoekje , en het verkeer wordt alsmaar intenser .
Doe het vooral rustig aan , neem geen overhaaste beslissingen . Komt tijd , komt raad ...

Het allerbeste !


Bob en Karin

[LievenDeauville]

Ik wens jullie een snel herstel toe

Neem later beslissing om toch nog met een Deauville te rijden

Ik heb intussen ook al 3 ongevallen gehad, ik rij nog steeds met de motor rond en zelfs meer dan ooit met mijn Deauville

Tot ziens op een bijeenkomst

[freddy]

Jammer,jammer. Word eerst maar allebei terug gezond en later denk je misschien weer heel anders.
Succes bij uw revalidatie

[Bluedevil]

Spoedig herstel toegewenst.

Neem niet te snel een beslissing : concentreer je eerst op je herstel en bekijk de zaak dan nog eens maar vanop een beetje meer afstand.

Sterkte!

[patrick]

Beiden veelsterkte en een spoedig herstel. Doe het vooral rustig aan.

[megosupi]

Hoi Villers,

Bedankt voor alle reactie, het doet deugt.
Nu ik ben een tijdje niet meer op de site geweest, was het nu bewust of niet, ik weet het niet.
Maar één ding is zeker het laat me toch niet los “den deauvil”.
Telkens ik langs de baan één tegen kom slaat m’n hartje driemaal over.
Het liefst zou ik terug één willen aanschaffen maar ben hier niet alleen hé , krijg tegenstaand van alle kanten, wat natuurlijk wel te verstaan is na ons avontuur. Als ze me vragen ‘en ga je nog met de moto rijden’ dan zeg ik “m’n hart zegt van wel maar m’n verstand (versta: vrouwke en de kids) zeggen van nie”.

Nu we zijn goed aan het herstellen maar we zijn er nog niet, het zal nog een paar maanden duren tegen we weer de oude zijn. Vergeet al regelmatig m’n krukken te gebruiken das ook al een goed teken, heb ze al moeten gaan zoeken want ik wist nie meer waar ik ze achter gelaten had.
Heb nu wel geen deauke meer, maar ga jullie nog zeker volgen via de site.
Misschien komt het er ooit nog wel eens van, wie weet.

Nog vele deaugroetjes en hou het veilig.

[doja]

Fijn te lezen dat jullie revalidatie goed verloopt.

Ik versta de reactie van je hartje bij het zien van een collega (deau-)rijder. Ik word nu zelfs een beetje week als ik buikschuivers voorbij zie "rijden" Gevangen zijn door je eigen fysieke toestand heeft van die gekke effecten op me...

Ik hoop dat jullie gezamelijk jullie vraagstukje zodanig kunnen oplossen zodat iedereen er vrede mee kan nemen.
Je Spirit zit blijkbaar nog goed en da's al heel wat!
Houden zo!

groet,

doja