Je moet je grote liefde niet meteen dumpen als je er een maîtresse bij wil nemen.
Het zou wel eens kunnen gebeuren dat de maîtresse toch niet kan bieden wat je verwachtte.
Dan is het niet leuk om met hangende pootjes terug te komen naar de eerste liefde.
Beter dus om een “menage à 3” op te bouwen. Dat is wat ik nu gedaan heb.
Even serieus nu: mijn eerste liefde is uiteraard de Deauville.
Op alle relaties komt er wel na verloop van tijd een beetje slijtage en is het tijd voor wat extra prikkels.
Ik was die extra prikkels aan het zoeken op een ander, bij de grotere toerbuffels dus, the real stuff.
Het comfort, de betrouwbaarheid, de opbergruimte, opstappen en wegrijden zonder zorgen bij de Deauville…
… maar dan met een ietsie pietsie meer sex-appeal, “looks” of uitstraling, wellness, make-up….
Keuze is er genoeg, allemaal met kardan, grote koffers, goede zithouding, windbescherming.
In enkele gevallen voldoende “looks” om menig motorrijder te doen omkijken.
Er is echter een probleem, ze wegen stuk voor stuk een eind boven de 300 kg, dat trekt mijn slecht been niet.
Er is nog een probleem, ze kosten allemaal 6000-7000 euro meer dan ik nog voor den blacky zou krijgen.
Er is een derde probleem, ik ben eigenlijk door de jaren meer van mijn Deauke gaan houden, tja, wat dan.
Tot ik op het idee kwam van beide gegevens los te koppelen van elkaar…YES, dé oplossing.
Deauke zou blijven voor de kardan, de betrouwbaarheid, de opbergruimte, het reiscomfort, je zegt het maar.
Er zou dus geen vervanging komen maar een “derde”, met medeweten dus van mijnen Blacky.
Een “ménage à 3” (of driehoeksrelatie) is de oplossing voor aan alle verzuchtingen te voldoen.
Nu enkel nog de gepaste “derde” vinden waarmee iedereen zich kan verzoenen zonder te concurreren.
Gedurende mijn eerste 2 levensjaren als peuter pendelde ik tussen beide ouders in van Kortrijk naar Gent en terug.
Dat gebeurde op een echte Harley-Davidson, een 750, versnellingen aan de tank en koppeling met de voet.
Als ik die oude foto’s bekijk geeft me dat een nostalgisch jaren 50 gevoel dat je enkel bij cruisers terug vindt.
Waarom ook niet, ik had er eigenlijk al verschillende keren eentje willen huren voor een week of zo.
Nooit aan gedacht om er zelf ééntje aan te schaffen, toch zeker geen oliedrupper van een Harley.
Als er dan plots een Japanner voorbijkomt die zo’n beetje de zelfde looks heeft en voldoende sex-appeal…
…dan bestaat helaas de kans dat de vonk overslaat, het laat je plots niet meer los, je ligt er van wakker.
Een paar dagen later hoop je dat het overgaat, maar nee, het is daar nog steeds, sterker geworden zelfs.
Er zit dan niets anders op dan toe te geven aan de verleiding, wetende dat je domme dingen aan het doen bent.
Voordeel is dan wel dat je intussen bijna 58 bent en niemand je dat nog kwalijk neemt, integendeel zelfs.
Als het dan eindelijk zover is denk je eerst “wat heb ik nu gedaan”, gelukkig gaat dat over en maakt plaats…
… het maakt plaats voor voldoening, gelukzaligheid, een gevoel van “waarom heb ik dat niet eerder gedaan”.
Dat gevoel wil ik jullie even laten in meedelen, al is het maar even, niet alle dromen zijn bedrog, gelukkig maar.
De verstandhouding tussen Deauke en Marauderke is opperbest, ze rijden elkaar niet voor de wielen.
Ze hebben beide hun gebruiksgebied en zullen als gelijke behandeld worden, met dezelfde toewijding.
Maar ik heb er wel degelijk van genoten, het is leuk eens andere ervaringen op te doen en ik zou de Marauder nu al niet meer willen missen.
. Je had het al eens in een ander topic er over dat je een cruiser zou willen. Dus het is er van gekomen.
Shadow ?
